Out-of-the-Box

Ons heelal is begrensd, oneindig en toch begrensd.

Dat denken de huidige astronomen, zij hebben bewijs daarvoor.
Wat zou er dan  buiten ons heelal zijn?
Ons heelal is gekromd, hoe kun je je dat voorstellen? Licht buigt af, dat lijkt vreemd hè? Hoe meer een lichtstraal bij de grenzen van het heelal in de buurt komt, hoe meer het afbuigt. Een lichtbundel die wij de ruimte in sturen naar ‘het westen’ komt na lange tijd (miljarden jaren) via het ‘oosten’ in onze rug (mochten we dan nog leven haha) weer terug? Of zou dat te simpel zijn? Toch wel gek hè?

Wat moet ik me nou voorstellen bij ‘de’ begrenzing van het heelal? Fysieke grenzen? Een ondoordringbare muur? Van deeltjes? Materie? Of Energie? Of beide? Of anti-materie? Of anti-energie? Of een combinatie van alle?

Of is het een logische grens? ‘Over’ de grens is er niets, gewoon niets. Zwart, leeg, nul, stilte, tijdloos? En als ik die grens in gedachten nou eens passeer? Of probeerde ik dat zojuist al (met dat ‘niets’)?

Ik ben zo benieuwd wat er buiten ons heelal zal zijn. Want als je ergens uit kunt stappen en het van buitenaf bekijken dan neemt je begrip daarvan enorm toe. Wat zou dat heerlijk zijn.

Dus, is er buiten de grenzen van ons heelal iets te vinden? Kunnen we ons daar iets bij voorstellen? Zou daar een ander heelal rondzwerven? Of zelfs meerdere heelallen? Materie? Licht? Energie? Leven misschien? Intelligentie? Gevoel? Of iets totaal anders dan een ander heelal? Want, een ‘ander heelal’ zou neerkomen op een herhaling van iets wat we kennen? Te gemakkelijk.

Of zijn dat rare vragen? Onmogelijke vragen misschien? Want, als nou de definitie van heelal heel / al is, dat het alles is wat ‘bij ons hoort’, ‘bij elkaar hoort’? Dan toch ook onze gedachten? Ons denken? Dan kan ook ons denken toch niet buiten ons heelal bestaan? Als de definitie van heelal is dat wij ertoe behoren en dat het begrensd is, dan kunnen we er toch niet buiten komen? Maar onze gedachten wel? Kunnen we in gedachten wel buiten de grenzen van ons heelal komen? Of niet? Laten wij als gedachtenexperiment eens van buiten, van afstand naar ons heelal kijken? Wat denk je? Dan hebben we impliciet daarmee toch de grens van ons heelal verlegd?

Geen ontsnappen mogelijk.

Wel vervelend als je last hebt van claustrofobie J

Wil je hierop reageren? Graag !